<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Павел Антокольский &#8212; Агентство творческих событий</title>
	<atom:link href="https://creativpodiya.com/posts/tag/pavel-antokolskij/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://creativpodiya.com</link>
	<description>Медиа портал</description>
	<lastBuildDate>Mon, 27 Dec 2021 10:07:02 +0000</lastBuildDate>
	<language>ru-RU</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>

<image>
	<url>https://creativpodiya.com/wp-content/uploads/2016/12/cropped-новый-АТС1-квадрат-для-интернета-150x150.png</url>
	<title>Павел Антокольский &#8212; Агентство творческих событий</title>
	<link>https://creativpodiya.com</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
	<item>
		<title>Григорий Поженян: «Я такое дерево»</title>
		<link>https://creativpodiya.com/posts/5422</link>
					<comments>https://creativpodiya.com/posts/5422#comments</comments>
		
		<dc:creator><![CDATA[Игорь Касьяненко]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 08 Sep 2020 04:39:30 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[Поэзия]]></category>
		<category><![CDATA[Григорий Поженян]]></category>
		<category><![CDATA[культура]]></category>
		<category><![CDATA[Павел Антокольский]]></category>
		<category><![CDATA[Пётр Тодоровский.]]></category>
		<category><![CDATA[поэзия]]></category>
		<category><![CDATA[стихи]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://creativpodiya.com/?p=5422</guid>

					<description><![CDATA[Немного требуется поэту, чтобы победить время. Надо написать одно стихотворение. Но такое чтобы оно тронуло многих. А дальше — из уст в уста… Григорий Поженян Я такое дерево Ты хочешь, чтобы я был, как&#46;&#46;&#46;]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<h2>Немного требуется поэту, чтобы победить время. Надо написать одно стихотворение. Но такое чтобы оно тронуло многих. А дальше — из уст в уста…</h2>
<p><strong>Григорий Поженян</strong></p>
<p><strong>Я такое дерево</strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"><a href="https://creativpodiya.com/wp-content/uploads/images38.jpeg"><img fetchpriority="high" decoding="async" class="size-full wp-image-5423 alignright" src="https://creativpodiya.com/wp-content/uploads/images38.jpeg" alt="images" width="220" height="229" /></a>Ты хочешь, чтобы я был, как ель, зеленый,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Всегда зеленый &#8212; и зимой, и осенью.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Ты хочешь, чтобы я был гибкий как ива,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Чтобы я мог не разгибаясь гнуться.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Но я другое дерево.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Если рубанком содрать со ствола кожу,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Распилить его, высушить, а потом покрасить,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">То может подняться мачта океанского корабля,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Могут родиться красная скрипка, копье, рыжая или белая палуба.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">А я не хочу чтобы с меня сдирали кожу.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Я не хочу чтобы меня красили, сушили, белили.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Нет, я этого не хочу.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Не потому что я лучше других деревьев.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Нет, я этого не говорю.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Просто, я другое дерево.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"> </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Говорят, если деревья долго лежат в земле,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">То они превращаются в уголь, в каменный уголь,</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Они долго горят не сгорая, и это дает тепло.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">А я хочу тянуться в небо.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Не потому что я лучше других деревьев, нет.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">А просто, я другое дерево.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Я такое дерево.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><strong><span lang="EN-US" style="font-size: 12pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif';">P.S.</span></strong><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"><strong>  Немного об авторе. Просто несколько  маленьких эпизодов из большой и красивой жизн</strong>и.<br />
</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"><a href="https://creativpodiya.com/wp-content/uploads/pozhenyan_grigoriy_3.jpg"><img decoding="async" class="size-full wp-image-5424 alignleft" title="Григорий Поженян" src="https://creativpodiya.com/wp-content/uploads/pozhenyan_grigoriy_3.jpg" alt="pozhenyan_grigoriy_3" width="200" height="186" /></a>…Как-то Поженяна вызвали в партком Литературного института и как фронтовика попросили выступить на собрании против «космополита» Павла Антокольского. Неожиданно для руководителей партбюро Григорий согласился.</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Он явился на собрание в морском кителе, грудь в боевых наградах – ордена Боевого Красного Знамени и Красной Звезды, два ордена Отечественной войны I степени: он участвовал в обороне Одессы и Севастополя, в морских десантах под Новороссийском и Керчью&#8230; Вышел Поженян на трибуну и объявил, что ему приказали выступить против Антокольского. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">– Я, – сказал Поженян, – нёс книгу этого поэта на груди, когда шёл в бой. Если бы в меня попала пуля, она прострелила бы и его книгу. На фронте погиб сын Антокольского, он не может защитить своего отца. За него это сделаю я. Я не боюсь. Меня тоже убивали на фронте. Вы хотели, чтобы я осудил своего учителя? Следите за моей рукой, – и сделал неприличный жест&#8230;</span><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;"> </span></p>
<p><strong>Почти по теме: <a href="https://creativpodiya.com/posts/5707" target="_blank" rel="noopener">Александр Межиров: Артиллерия бьёт по своим</a></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">….Увы, Григорий Михайлович плохо<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>вписывался<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>в рыночные отношения, хотя и<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>делал<span style="mso-spacerun: yes;"> </span>наивные попытки соответствовать реалиям времени…<span style="mso-spacerun: yes;"> О</span>н во всеуслышание заявил, что прекращает «просто так» отдавать свои стихи в журналы и газеты, а намерен жить на гонорар. Об этом узнал его старый приятель, знаменитый редактор Егор Яковлев. Спросил: «А сколько тебе следует заплатить за стихи, которые мы хотим напечатать?». Поженян ответил сразу же и точно: «11 тысяч рублей». Яковлев удивился: «А почему, собственно, не 10 и не 12?». «А потому, – ответил Григорий Михалыч, – что именно столько стоит труба, которую я присмотрел в музыкальном магазине». Так и порешили. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">Выяснилось следующее. Приближался день рождения Петра Тодоровского, с которым Поженяна связывала многолетняя и нежная дружба, со времён, когда Тодоровский <span style="mso-spacerun: yes;"> </span>был еще не выдающимся кинорежиссером, а блестящим кинооператором и снимал вместе с Вадимом Костроменко фильм «Жажда». И далее – рассказ Поженяна. </span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">«Понимаешь, – говорит он мне, – Петя – человек необыкновенных музыкальных способностей. Замечательно играет на гитаре, фортепиано, аккордеоне, поёт. И я подумал: а ведь он и на трубе научится буквально за день. И подарил ему этот инструмент. И что ты думаешь? Отгуляли его день рождения, а на следующее утро раздаётся телефонный звонок. Поднимаю трубку: &#171;Знаешь, говорит Петя, ты был прав. Ничего сложного нет. Послушай&#187;. И он сыграл мне тему из &#171;Дороги&#187; Феллини&#8230;»</span></p>
<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: .0001pt;"><span style="font-size: 12.0pt; line-height: 115%; font-family: 'Times New Roman','serif'; mso-ansi-language: RU;">&#8230;Григорий Поженян умер в Переделкине за полчаса до начала очередного дня, дня его рождения. Он лежал в больнице, и там его навестил старый друг – фронтовик и кинорежиссёр <a title="Скончался Пётр Тодоровский" href="https://creativpodiya.com/?p=1448">Пётр Тодоровский.</a> В палате они вдвоём спели свою песню. «А надо, чтоб кто-то кого-то любил». Получилось, что на прощание&#8230;</span></p>
]]></content:encoded>
					
					<wfw:commentRss>https://creativpodiya.com/posts/5422/feed</wfw:commentRss>
			<slash:comments>5</slash:comments>
		
		
			</item>
	</channel>
</rss>
